Polecenie COMMAND

Polecenie COMMAND uruchamia interpreter poleceń MS-DOS. Windows NT zawiera zgodny z MS-DOS 16-bitowy interpreter poleceń, COMMAND.COM. Interpreter ten może przydać się do wykonywania starszych skryptów MS-DOS, które nie działają poprawnie w domyślnym interpreterze poleceń Windows NT, CMD.EXE.

C0MMAND(1) służy do uruchomienia interpretera poleceń MS-DOS, który będzie oczekiwał na polecenia do wykonania. C0MMAND(2) służy do wykonania pojedynczego polecenia. Po jego wykonaniu interpreter zakończy pracę.

Czytaj Dalej

INTERACTIVE

/INTERACTIVE Pozwala zaplanowanemu poleceniu na interakcję z pulpitem. /NEXT Nakazuje wykonać polecenie raz w określonym dniu. /EVERY Nakazuje powtarzalne wykonywać polecenia w określonym dniu.

Polecenie AT planuje wykonanie innego polecenia Windows NT w późniejszym terminie. Polecenie WINAT jest graficznym interfejsem do polecenia AT. Domyślnie polecenie AT planuje wykonanie polecenia na lokalnym komputerze aby zaplanować je na innym komputerze, należy wskazać komputer.

Czytaj Dalej

Polecenie FC

Polecenie FC porównuje pliki. Pliki można porównywać w dwóch trybach: ASCII/Unicode i binarnym. FC(1) porównuje pliki w trybie ASCII albo Unicode, a FC(2) w trybie binarnym. Jeśli porównywane pliki mają rozszerzenia .EXE, .COM, .SYS, .OBJ, .LIB albo .BIN, wówczas domyślnie porównuje się je w trybie binarnym w innym przypadku domyślnie używa się trybu ASCII/Unicode. Jako nazwę-plikul i nazwę-pliku2 można podać wzorce.

Czytaj Dalej

Polecenie XC0PY

Polecenie XC0PY kopiuje pliki i katalogi z jednej lokacji w drugą. XC0PY posiada wiele opcji, kontrolujących przebieg kopiowania.

Źródło może być pojedynczym plikiem, wzorcem nazwy pliku, lub nazwą katalogu. Jeśli Źródło jest nazwą katalogu, wówczas zostaną skopiowane wszystkie pliki z tego katalogu. Przeznaczenie może być nazwą pliku albo nazwą katalogu. Jeśli nie określi się miejsca przeznaczenia, wówczas przyjmowany jest bieżący katalog. Jeśli przeznaczenie nie istnieje, wówczas XC0PY pyta, czy należy utworzyć plik, czy katalog. Opcja /I określa, że przeznaczenie jest katalogiem. Opcja /P pyta o potwierdzenie przed utworzeniem każdego pliku przeznaczenia. Opcja /W pyta o potwierdzenie przed rozpoczęciem procesu kopiowania. Jest to przydatne, jeśli miejscem przeznaczenia jest wymienny nośnik, np. dyskietka.

Czytaj Dalej

Atrybut CHOICE

Domyślnie CHOICE czeka w nieskończoność na naciśnięcie klawisza przez użytkownika. Opcja /T pozwala określić domyślny klawisz z, oraz czas oczekiwania równy nn sekundom. Jeśli użytkownik nie naciśnie klawisza przez nn sekund po wyświetleniu pytania, wówczas polecenie CHOICE automatycznie zwróci kod wyjściowy odpowiadający klawiszowi z.

Polecenie CHOICE zwraca wybór użytkownika w postaci kodu wyjściowego. Kod ten jest pozycją klawisza na liście wybór, przy czym pierwszej pozycji odpowiada kod wyjściowy 1. Domyślna lista (YN) zwraca więc kod 1, jeśli naciśnięto klawisz Y, i 2, jeśli N. Wartość kodu wyjściowego można sprawdzić przy pomocy polecenia IF ERRORLEVEL albo zmiennej %ERRORLEVEL%.

Czytaj Dalej

Polecenie NET NAME

Polecenie NET NAME zarządza listą aliasów nazw, używaną przez usługę doręczyciela Windows NT. Można je stosować jako nazwy docelowe w poleceniu NET SEND. Oprócz nazw określonych w poleceniu NET NAME, Windows NT automatycznie dodaje do listy dostępnych nazw także nazwę komputera i aktualnie załogowanego użytkownika.

NET NAME(1) wyświetla listę nazw, aktualnie utrzymywaną przez lokalny komputer. NET NAME(2) dodaje określoną nazwę do listy aliasów. Opcja /ADD jest opcjonalna. NET NAME(3) służy do usunięcia określonej nazwy z listy aliasów. Nie można usunąć z listy nazw komputerów.

Czytaj Dalej

Zezwolenia dotyczące plików

Linia pokazuje zezwolenia dotyczące plików, a druga zezwolenia dotyczące katalogów. Każdy typ zezwolenia jest identyfikowany przez dwuliterowy kod, w następujący sposób:

Kod zezwolenia Typ zezwolenia Opis (01) Object Inherit Określa prawa dostępu, które są dziedziczone przez pliki tworzone w tym katalogu lub kopiowane do niego.

(10) Inherit Only Określa, że prawa dostępu typu 01 i Cl mają zastosowanie tylko do tworzonych lub kopiowanych plików, a nie samego katalogu. (Cl) Container Inherit Określa prawa dostępu, które są dziedziczone przez katalogi tworzone w tym katalogu lub kopiowane do niego.

Czytaj Dalej

Podstawianie parametrów przez interpreter poleceń.

Parametry umożliwiają skryptom dostęp do swoich argumentów. Argumenty skryptu określa się albo w wierszu polecenia, albo w instrukcji CALL. Mogą być oddzielone od siebie przy pomocy spacji, znaków tabulacji, przecinków, znaków równości lub średników. Jeśli jeden z tych znaków ma być częścią argumentu, wówczas należy otoczyć argument znakami cudzysłowu. Otaczające argument cudzysłowy są przekazywane jako jego część – interpreter nie usuwa ich z argumentu.

Param...

Czytaj Dalej

Polecenie ATTRIB

Polecenie ATTRIB ustawia lub zeruje atrybuty określonych plików. Atrybutami są: R dla plików przeznaczonych tylko do odczytu, A dla plików archiwalnych, S dla plików systemowych i H dla plików ukrytych. Forma ze znakiem plusa służy do ustawienia atrybutu, a ze znakiem minusa – do wyzerowania go.

ATTRIB(1) służy do wyświetlenia atrybutów wszystkich plików w bieżącym katalogu. Opcja /S wyświetla atrybuty wszystkich plików w bieżącym katalogu i jego podkatalogach. ATTRIB(2) wyświetla atrybuty pojedynczego pliku, lub grupy plików, pasujących do podanego wzorca nazwy. ATTRIB(3) służy do zmiany atrybutów określonego pliku lub plików. Można jednocześnie określić kilka atrybutów, rozdzielając je spacjami.

Argum...

Czytaj Dalej

Polecenie NET CONFIG SERVER

Polecenie NET CONFIG SERVER konfiguruję usługę serwer. Wszystkie komputery Windows NT (serwery i stacje robocze) udostępniają usługę serwera. NET CONFIG SERVER(1) wyświetla, a NET CONFIG SERVER(2) zmienia bieżącą konfigurację.

Opcja /AUTODISCONNECT określa liczbę minut, po której zdalna sesja zostanie automatycznie rozłączona. Zakres wynosi od 1 do 65535 minut, a domyślna wartość 15 minut. Aby wyłączyć automatyczne rozłączanie, należy podać wartość -1.

Czytaj Dalej

REPL 2

REPL synchronizuje katalogi wewnątrz danego miejsca replikacji, kopiując pliki z jednego katalogu do drugiego. Jeśli miejsce zawiera trzy katalogi, A, B i C, wówczas skrypt REPL kopiuje katalog A do B, B do C, a C znowu do A. W ten sposób plik umieszczony w dowolnym spośród tych katalogów trafi w końcu do pozostałych (chociaż powielenie go może zabrać do dwóch przebiegów replikacji).

Czytaj Dalej