Polecenie CALL

Polecenie CALL wywołuje inny skrypt jako procedurę. Wywołany skrypt jest wykonywany aż do końca, po czym interpreter poleceń podejmuje wykonywanie wywołującego skryptu od polecenia znajdującego się zaraz za CALL.

CALL(1) służy do wywołania skryptu przechowywanego w innym pliku (o rozszerzeniu .BAT lub .CMD). Wykonywanie skryptu rozpocznie się od pierwszej linii pliku. CALL(2) służy do wywołania procedury znajdującej się w bieżącym pliku pod wskazaną etykietą. Wykonywanie procedury rozpocznie się od linii znajdującej się za etykietą. Etykietę należy zawsze poprzedzić dwukropkiem.

Wykonywanie procedury kończy się, kiedy interpreter osiągnie koniec pliku skryptu. Można przeskoczyć na koniec skryptu przy pomocy polecenia GOTO :E0F, które w tym przypadku działa jak polecenie powrotu z procedury.

Argumenty procedury są traktowane w podobny sposób, jak argumenty przekazywane z wiersza polecenia – możliwe jest podstawianie parametrów.

Wywołujący i wywoływany skrypt (czy fragment skryptu) dzielą to samo środowisko. Wywoływany skrypt ma więc dostęp do zmiennych ustawionych przez wywołujący skrypt, i może korzystać ze zmiennych w celu zwrócenia wartości po zakończeniu procedury. Często używaną konwencją jest przekazywanie wartości zwrotnej w zmiennej RET.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>